امروز من هشت ماهه شدم. بفرمایید دهنتونو شیرین کنید تا مامان اعظم هم از شر این شکلاتا راحت بشه! رو دستش باد کرده!

به هر بدبختی که بود حرکت رو به جلو رو یاد گرفتم. اولش خیلی سخت و طاقت فرسا بود. به طوری که حس ترحم هر ببننده‌ای را تحریک می‌کرد. ولی با تمرینات فشرده و چندین ساعته کم کم داره بهبود پیدا می‌کنه. حالا دیگه رسما جزء خزندگان شدم.

ایستادن هم کم کم داره سر و کله‌اش پیدا می‌شه ولی فعلا هیچ ادعایی نمی‌تونم در موردش داشته باشم و بعد از انداختن این عکس هم با کله خوردم زمین و حسابی از دست خاله حمیده دلخور شدم!

این هم یک لبخند زیبا تقدیم به همه‌ی دوستای خوبم. همیشه شاد باشید.