سلام. من امروز وارد ۱۰ ماهگی شدم.

در این اوضاع وانفسا بیایید با عکسای من یکم روحیه بگیرید.

یادتون باشه که در این جریانات انتخابات ۲۲ خرداد من کمتر از ۱۰ ماه داشتم. فکر نمی‌کنم خودم یادم بیاد هیچ وقت این روزها رو!

از توانایی‌های فعلی هم جونم براتون بگه که:

۱) با واکرم به راحتی می‌تونم پیاده‌روی کنم. هر وقت بخوام می‌تونم ترمز کنم و بعدش حرکت کنم. فقط به خط راست حرکت می‌کنم و نمی‌تونم دور بزنم.

۲) دیده شده که یکی دو ثانیه می‌ایستم میزان استقلالم در ایستادن رو در عکس‌ها می‌تونید ببینید. 

۳) مقادیری لجباز شده‌ام. مثلا اگر بهم بگید که تمام ظرف میوه مال تو نیست و ظرف رو از جلو بردارید، شروع می‌کنم به جیغ و داد کردن.

۴) ماما و بابا می‌گم و البته کم کم دارم یاد می‌گیرم که در جای خود این کلمات را استفاده کنم!

۵)‌ معانی چند کلمه را می‌فهمم. مثلا «الو کردن» (تلفن کردن)، «لالا کردن»، «نانای کردن»، «دست دست کردن»، «زبان درآوردن» و ...

۶) تمام بازی‌هایی که با واکرم می‌شه انجام داد رو بلدم. مثلا این که می‌تونم توپشو توی سوراخ بندازم و یا صدای موزیکشو در بیارم و باهاش نانای کنم.

از توانایی‌ها که بگذریم روز مادر رو به مامانی مهربونم تبریک می‌گم و آرزو می‌کنم که امتحاناشو خوب خوب بده و بتونه بیشتر برای من وقت بذاره. آخه دیگه خیلی حوصلم سر رفته و بدخلق شدم.